Okładziny сhwytu CZ 82, 83

Okładziny сhwytu CZ 82, 83

Pistolety CZ 82 i CZ 83 zostały opracowane przez firmę Česká zbrojovka (CZ) w Uherskim Brodzie w Czechosłowacji pod koniec lat 70. XX wieku jako nowoczesna, kompaktowa broń krótka.

Początki sięgają 1975 roku, kiedy to państwowa firma eksportowa poszukiwała nowego pistoletu na rynki zachodnie, aby zarobić twardą walutę, zastępując przestarzały wzór 52 (7,62×25 mm Tokarev) i unikając ograniczeń radzieckiego Makarowa PM (pojemność 8 nabojów, słaba ergonomia). Ministerstwo Spraw Wewnętrznych dołączyło w 1978 roku, aby zaspokoić potrzeby policji

Projektant Augustin Nečas (przy udziale Stanislava Strizeka) stworzył prototypy do 1979 roku, produkując półautomatyczny pistolet z zamkiem swobodnym, podwójnym/pojedynczym działaniem, z oburęcznym zabezpieczeniem i zwalniaczem magazynka — pierwszy pistolet służbowy z obiema tymi funkcjami. W celu zapewnienia celności zastosowano stałą lufę, chromowaną komorę nabojową, wielokątny gwint (początkowo planowany dla wariantu 9×18 mm z pociskiem spiekanym, później zachowany), niską oś lufy i pojemność 12+1 nabojów.

W 1982 r. przyjęto go do uzbrojenia jako wz. 82 (9×18 mm Makarow), a produkcję rozpoczęto w 1983 r. (1983–1992 dla wz. 82). Wersja cywilna/eksportowa, CZ 83, wprowadzona na rynek w kalibrze .32 ACP i .380 ACP (później również 9×18 mm), była produkowana do 2012 roku. Po 1992 roku produkcja została ujednolicona pod marką CZ 83 w celu obniżenia kosztów.

CZ 82/83, przewyższający Makarowa pod względem pojemności, ergonomii i niezawodności, służył siłom zbrojnym Czechosłowacji/Czech/Słowacji i zyskał popularność na całym świecie jako wytrzymały, celny klasyk z czasów zimnej wojny.