Okładziny сhwytu MAC Mle 1950

Okładziny сhwytu MAC Mle 1950

MAC Mle 1950 (znany również jako MAC 50, MAS 50 lub Pistolet Automatique Modèle 1950) to francuski pistolet półautomatyczny kalibru 9 mm, przyjęty na standardową broń krótką francuskich sił zbrojnych.

Prace nad jego konstrukcją rozpoczęły się w październiku 1946 r., kiedy sztab generalny armii francuskiej ogłosił specyfikację nowego pistoletu kalibru 9x19 mm z zamkiem ryglowanym, który miał ujednolicić i zastąpić chaotyczną mieszankę broni krótkiej sprzed wojny, z okresu wojny i zdobytej na wrogu (w tym Modèle 1935A/S, rewolwery i Colty 1911) w okresie konfliktów kolonialnych po II wojnie światowej.

Pod kierownictwem Manufacture d'Armes de Saint-Étienne (MAS) projekt ewoluował od modelu Modèle 1935S, charakteryzującego się krótkim odrzutem w stylu Browninga z wahadłowym łącznikiem, spustem pojedynczego działania, zewnętrznym kurkiem, sprężyną odrzutu i ulepszoną ergonomią dzięki większej rękojeści. Prototypy przeszły testy w 1950 r., w tym testy wytrzymałościowe obejmujące tysiące strzałów; pomimo początkowych problemów, takich jak pęknięcia suwaka, udoskonalenia doprowadziły do przyjęcia broni do służby 16 sierpnia 1950 r.

Produkcja rozpoczęła się w 1953 roku w Manufacture d'Armes de Châtellerault (MAC) — stąd powszechna nazwa „MAC” — a pierwsze 100 egzemplarzy dostarczono 1 czerwca 1953 roku. MAC wyprodukował 221 900 pistoletów (wykończenie parkerizowane, oznaczenia „M.A.C.”) do momentu zamknięcia arsenału w 1963 r. Następnie produkcja została przeniesiona do MAS w Saint-Étienne, gdzie do 1978 r. wyprodukowano około 120 000 dodatkowych egzemplarzy, co dało łączną liczbę około 341 900 sztuk.

Niezawodny MAC 50 służył w Indochinach, Algierii, Suezie i innych miejscach, aż został stopniowo zastąpiony przez PAMAS G1 i SIG SP 2022 w latach 80. i 2000.